Schoolmeisje - Uitgeverij Madelief

Schoolmeisje

Geplaatst op: in de categorie: Blog

Het is al meer dan zes jaar geleden dat ons meisje ziek werd. En toch denk ik er nog iedere dag aan. Misschien omdat we er nooit precies achter zijn gekomen wat haar ziek maakte. Dat is knap beangstigend. Op de meeste dagen kunnen we dat prima loslaten. Maar op het moment dat ze klaagt over pijntjes of koorts heeft, weten we zonder het elkaar te hoeven zeggen, dat we op onze hoede zijn.

We hebben er altijd voor gezorgd dat we haar niet als een teer poppetje behandelden. Ik kan daar nu ook om lachen. Ik denk dat ze het niet eens zou accepteren. Onze dame weet precies wat ze wil en ze doet precies wat ze leuk vindt. En zo hoort dat ook.

Een paar weken geleden vroeg ze om een foto van haar als baby in het ziekenhuis. Op school werd het thema “ziekenhuis” behandeld. Een thema dat op haar lijf is geschreven. Ze gaat heel graag naar het ziekenhuis, naar “haar” dokter Bas. Ze vindt alles even interessant.

De foto heb ik voor haar uitgeprint. Ik moest even slikken. Haar wangetjes dik van de Prednison, haar lijfje, zo uitgeput. Maar ook toen al merkten we, wat een bikkel ze was. Op de momenten dat ze wat energie had, was ik haar vaak even kwijt. Ik vond haar dan terug achter de balie bij de verpleegkundigen. Zij haalden haar vaak op om te genieten van haar gezelschap.  Breed lachend en helemaal in haar element zat ze dan bij haar grote vriendinnen.

Wat hebben we veel uurtjes doorgebracht in het ziekenhuis. Wat een leuke dingen hadden we kunnen doen in die uurtjes. Misschien is dat wel wat me het meest pijn doet. De tijd die maar voorbijgaat. Het eerste jaar van je kindje is een jaar waarin je wilt wandelen, wilt knuffelen en je de gewone huis- en tuindingetjes wilt doen. En ik miste de tijd met mijn grote/kleine man, die ik dagen achter elkaar niet zag.

De gedachte aan haar als schoolkindje drukte ik destijds vaak weg. Het was te onzeker. Het moment dat ze vroeg om die foto, besefte ik dat. We zijn nu op een moment dat ze een schoolmeisje is. Ze is een heerlijk vrouwtje en weet dat ze erg ziek is geweest. Maar ze mag alles en ze kan alles. Zonder beperking kan ze spelen, kunnen we knuffelen en ook soms boos zijn op elkaar.

Die periode van haar ziekte is de meest verdrietige periode van mijn leven. Maar wat een sterke dame hebben wij. Het is bijna bizar dat ze zingend het bloedprikken ondergaat. En hoe bewust ze zich is van emotie. Het maakt mij ook sterker. Ik heb gevoeld, hoe kwetsbaar het leven is. En ik weet, hoe goed het gewone leven is. Dat heb ik geleerd van mijn twee wijze kabouters.

Nog geen reacties

4">

Laatste blogberichten

  • 10 April
  • Gedachteloos..
  • Sterker dan haat
  • Muziek is gevaarlijk
  • Schoolmeisje

Contact

Uitgeverij Madelief
Enschede

E-mail: info@uitgeverijmadelief.nl
Telefoon: 053 - 432 01 36
KvK Nr: 08175778
Bank: 135607760